Şahin ParlakÇocuk cerrahisi asistanı · Klinik yazılım
English

Ben Uyurken Çalışan Yapay Zekâ

Otomasyon Nedir?

21 Ekim 2026 · video 4 dk · yazı ~400 kelime

Otomasyon nedir, yapay zekâdan farkı ne? Yapay zekâ ben başındayken çalışıyor; otomasyonla ben yokken de çalışıyor.

Videonun kapağı: kafası eski bir monitör olan Bay Medsın, iki ekranı kod yazan masanın önünde koltukta uyuyor; yazı: Yapay zekâ ≠ otomasyonYouTube'da izle ↗
  1. Gece üç 0:00
  2. Gün yetmiyor 0:45
  3. Zaten kullanıyorsun 1:51
  4. Yapay zekâ varken neden? 2:23
  5. Nöbeti ben yazdım 3:19

Gece üç

Gece üç. Ben uyuyorum. Bilgisayarımdaki yapay zekâ uyumuyor.

Biri bilimsel projemin kodunu yazıyor. Biri notlarımı rafa diziyor. Biri benim için kaynak okuyor. Bir diğeri onun okuduğunu denetliyor.

Dördü çeyrek geçe, her şeyin yedeği alınıyor. Sabah sekizde telefonuma tek satır düşüyor: “Her şey yolunda.”

Bu videoda bunun nasıl olduğunu anlatacağım. Adı otomasyon. Ve neden yapay zekâ varken ona hâlâ ihtiyacımız olduğunu.

Gün yetmiyor

Hastanede, çocuk cerrahisinde, genelde üç yerdeyiz: servis, poliklinik, ameliyathane. Ameliyatçı olduğum günler saatlerce ayaktayım. Akşam olunca yorgunluktan bitmiş oluyorum. Sekiz, dokuz saat böyle geçiyor. Üstüne nöbetler.

Eve geliyorum. Bir de bilgisayarın başında bu kadar vakit geçiriyorum. Kâğıt üstünde bile bu hesap tutmuyor.

24 saatlik bir çubuk: hastane 9, bilgisayar 10, uyku 7 saat; son iki kare çubuğa sığmayıp dışarı taşıyor, altında Sığmıyor yazıyor
Videodan: yirmi dört saat; hastane 9, bilgisayar 10, uyku 7. Sığmıyor.

O vaktin çoğu büyük bir bilimsel projeye gidiyor. Ne olduğunu şimdilik anlatamıyorum. Ama günümün en büyük parçası o.

Otomasyona bugüne kadar hiç gerek duymamıştım. Her şeyi tek tek kendim yapıyordum. Terminali açıyorum, adım adım ilerliyorum. Claude'a yazdırdığım kodu Codex'e inceletmek bile elle. Komutu ben yazıyorum, ben kopyalıyorum, ben taşıyorum.

Bir de hastanenin dışı var. Kitap okumaya, film izlemeye vakit bulamıyordum. Bu sistemi biraz da onun için kurdum.

Günüm yetmiyordu. Ya bir şeyleri bırakacaktım ya da devredecektim.

Zaten kullanıyorsun

Otomasyon kulağa büyük geliyor. Ama hepimiz kullanıyoruz. Sabah çalan alarm, her ay kendiliğinden ödenen fatura, gece kendi kendine yedek alan telefon.

Hepsinde aynı şey var. Birisi bir kez kural yazmış: “Saat yedide çal.” “Ayın beşinde öde.” O kural her seferinde aynı şekilde çalışıyor. Sen unutsan bile.

Otomasyon bir kuralı bir kez yazıp unutabilmektir.

Yeter ki o kurala güvenebilesin.

Yapay zekâ varken neden?

Peki şu soru geliyor: “Yapay zekâ zaten her şeyi yapıyor. Otomasyona ne gerek var?”

Ben de öyle düşünüyordum. Kod yazmayı düşünün. Claude'a söylüyorum. Kodu yazıyor, hem de iyi yazıyor. Ama sonra duruyor. Bir sonraki adımı benden bekliyor.

İncelemeye ben gönderiyorum. Sonucu ben geri taşıyorum. Bu otomasyon değil. Aradaki otomasyon benim.

Karartılmış masa sahnesinin üstünde: Bu otomasyon değil. Aradaki otomasyon: ben. Altında Claude, ben, Codex, ben, Claude zinciri
Videodan: Claude'dan Codex'e, Codex'ten Claude'a her adımı ben taşıyorum.

İşimi azaltsın diye kullandığım şey işimi artırmaya başlamıştı. Yapay zekâ ben başındayken çalışıyordu. Ben kalkınca o da duruyordu.

Otomasyonu biraz da bu yüzden kurdum. Şimdi aradaki adımları bir kural taşıyor. Yapay zekâ işi yapıyor. Otomasyon işi bir sonraki adıma taşıyor.

Gece odasında iki monitör: solda Claude kodu yazmış, sağda Codex incelemiş; aralarında Kural yazan bir kâğıt uçuyor. Altında Claude, kural, Codex, kural, Claude zinciri
Videodan: aynı zincir, aradaki adımlarda ben yerine kural.
Yapay zekâ ben başındayken çalışıyordu. Otomasyonla ben yokken de çalışıyor.

Nöbeti ben yazdım

Bugün size bir binanın dışını gösterdim. Kurmak zor değildi. Beni yoran kuralları yazmaktı: neyi kendi yapsın, neyi bana sorsun, emin değilse ne yapsın.

Nöbet devri gibi. Aklındakini yazmazsan devralan bilemez.

Listenin en altına da bir not düştüm: “Emin değilsen sor.”

Nöbet listesi kâğıdı: 03:00 notları rafa diz, 04:15 yedek al, 08:00 özeti gönder; kendi yapsın, bana sorsun, emin değilse; en altta kırmızı damga: Emin değilsen sor
Videodan: nöbet listesi.

Otomasyon unutabilmektir dedim. Ama unutmak, bakmamak demek değil.

Nöbeti ben yazdım. Ama son imza hâlâ benim.

Belgeler

Gecenin kaydı

03:00
Notları rafa diz
04:15
Yedek al
08:00
Özeti gönder: telefona tek satır, “Her şey yolunda.”
Araçlar
Claude kodu yazar, Codex inceler
Gün
Hastanede 8–9 saat ve nöbetler · bilgisayar başında 10 saat · uyku 7 saat

Videodaki saatler ve süreler gerçek; 20 Ekim 2026'da doğrulandı.

Müzik

“Spooked” — Mini Vandals (YouTube Ses Kütüphanesi).

Bu yazı, videoda söylediklerimin yazıya uyarlanmış hâlidir; cümleler aynı, yalnızca ekrandaki göndermeler şekil ve tabloya dönüştü.

← Bay Medsın